Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

One Lovely Blog Award!


Xθές ''έλαβα'' το πρώτο μου βραβειάκι για το Blog μου και χάρηκα πολύ-πολύ!
Η Βέρα του http://owlmommy.blogspot.gr -η οποία για την ακρίβεια είναι η αγαπημένη μου blogo-μαμά, παρόλο που δεν γνωριζόμαστε- μου ''έδωσε'' το βραβείο ‘One Lovely Blog Award


Καθότι είμαι πολύ φρέσκια στο χώρο των blogs :) δεν είχα ιδέα τι είναι αυτό, 
...παρόλο που ένα βραβείο είναι ΦΥΣΙΚΑ πάντα ευπρόσδεκτο!! χεχε!                  

Σέρφαρα, λοιπόν, λιγάκι στο διαδίκτυο και ανακάλυψα ότι έχει καθιερωθεί οι bloggers να χαρίζουν ο ένας στον άλλον ''βραβεία'', κάτι που το βρήκα πολύ γλυκό & ευχάριστο!
Συγκεκριμένα σε ένα αμερικάνικο Blog βρήκα τις εξής οδηγίες:

To accept this award:
  1. Link back to the blogger who nominated you.
  2. Paste the award image on your blog.
  3. Tell 7 facts about yourself.
  4. Nominate other blogs that you would like to give the award to.
  5. Contact the bloggers that you have chosen and let them know about the award.

Εδώ είμαστε, άρα, στο σημείο που πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα..
Χχμμμ.. Λοιπόν…  Έχουμε και λέμε…

1)      Μπορώ να ζήσω τρώγοντας μόνο σοκολάτα!
2)      Το μόνο πράγμα που θα άλλαζα πάνω μου είναι τα μαλλιά μου.
3)      Αν μπορούσα να παίξω ως guest star σε μια σειρά, αυτή θα ήταν ‘Τα φιλαράκια’.
4)      Την καλύτερή μου φίλη τη λένε Μαρία και είμαστε κολλητές από 12 χρονών.
5)      Η αγαπημένη μου ταινία, όταν ήμουν μικρή, ήταν το “Dirty Dancing”, την οποία υπολογίζω ότι έχω δει περίπου 328 φορές! χεχε!
6)      Θα ήθελα να ζήσω σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα και να γράφω βιβλία...
7)      Λατρεύω τη μαγειρική, το σινεμά & την κηροπλαστική!

Το επόμενο βήμα είναι να δώσω το βραβείο σε μια άλλη Blogo-μαμά, αρκετά «διάσημη», καθώς τη σελίδα της ακολουθούν χιλιάδες άτομα, 
στην Σοφία του http://supermomrocks.wordpress.com/


Όταν ξεκίνησα το blog μου το έκανα πιο πολύ για να γράφω και να εκτονώνομαι, 
χωρίς να ξέρω πόση χαρά σου δίνει τελικά!
Δεν είναι μόνο ότι «γνωρίζω» γυναίκες, μέσα από τη σελίδα μου στο facebook
από όλα τα σημεία της γης, που διαφορετικά δεν υπήρχε περίπτωση να συναντήσω, 
αλλά άρχισα να «μιλάω» και με άλλες blogo-μαμάδες, 
και είναι τόσο -μα τόσο- ωραίο όλο αυτό!!!

Και πάλι, γλυκιά μου κουκουβάγια, σ’ευχαριστώ!

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

BARBIE, η πιο διαχρονική κούκλα!



Η κούκλα Μπάρμπι πρωτοκυκλοφόρησε από την αμερικανική εταιρεία 
παιχνιδιών Mattel το 1959, στην τιμή των 3 δολαρίων,
και με πωλήσεις έως σήμερα πάνω από 1 δισεκατομμύριο τεμάχια.

Η ιστορία της Μπάρμπι ξεκίνησε όταν η δημιουργός της
 -η αμερικανίδα επιχειρηματίας Ρουθ Χάντλερ (1916-2002)- 
παρατήρησε ότι η μικρή της κόρη Μπάρμπαρα έπαιζε με κούκλες δίνοντάς τους ρόλους γυναικών, σε μία εποχή που οι κούκλες υπήρχαν μόνο με μορφές μωρών.

Η πιο διάσημη, πλέον, κούκλα έγινε αμέσως αποδεκτή από το νεανικό κοινό, 
πουλώντας τον πρώτο χρόνο περίπου 350.000 κούκλες.

Ολόκληρο το όνομά της είναι Μπάρμπαρα Μίλισεντ Ρόμπερτς.

Η αυθεντική Μπάρμπι φορούσε ριγωτό ολόσωμο μαγιό 
και κυκλοφόρησε σε δύο εκδοχές, μελαχρινή ή ξανθιά.

Οι αναλογίες του σώματός της, οι οποίες απέχουν πολύ από τις πραγματικές αναλογίες μιας φυσιολογικής γυναίκας, έχουν προκαλέσει πολλές φορές αντιδράσεις,
 θεωρώντας τη Μπάρμπι «επικίνδυνο» πρότυπο για τα μικρά κορίτσια.
Το αποτέλεσμα ήταν η εταιρεία Mattel να αλλάξει πολλές φορές 
το παρουσιαστικό της από τότε.

Το 1961 κυκλοφόρησε, επίσης, ο φίλος της Κεν Κάρσον.

Εκτός από το θέμα του 'αφύσικου' παρουσιαστικού της, η μπάρμπι 'κατηγορήθηκε' και από την οργάνωση Greenpeace, καθώς για την κατασκευή της συσκευασίας της χρησιμοποιείται ξυλεία από τα αρχέγονα δάση της Ινδονησίας, απειλώντας τόσο την πολύτιμη χλωρίδα όσο και την πανίδα της περιοχής, με έντονο κίνδυνο για την εξαφάνιση της Τίγρης της Σουμάτρας.

Μάλιστα η εν λόγω οργάνωση δημιούργησε ένα χιουμοριστικό βιντεάκι με το σλόγκαν :
‘BARBIE ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ!
ΔΕΝ ΤΑ ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΑ ΔΑΣΗ’,
το οποίο δείχνει τον Κεν να χωρίζει την Μπάρμπι.


Ένα ακόμα ενδιαφέρον θέμα που δεν γνώριζα ως σήμερα, είναι ότι έχει στηθεί μια σελίδα στο ίντερνετ με σκοπό να «πείσει» την εταιρεία Mattel να δημιουργήσει μια κούκλα Μπάρμπι χωρίς μαλλιά, έτσι ώστε να βοηθήσουν στον αγώνα εναντίον του καρκίνου και να προσφέρουν στήριξη σε μικρά παιδιά που μάχονται με την επάρατη νόσο.


Παρακάτω η πρώτη διαφήμιση της Barbie!

 

Και κάτι τελευταίο...
Αν η αγαπημένη μας κούκλα "γερνούσε" μαζί μας, σήμερα θα ήταν 53 χρονών!
Και, ίσως, να έμοιαζε κάπως έτσι:



*Πηγές:



Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

"Κωστάκηηη, όχι στα βαθιά παιδί μου"!


Τελικά αυτό που λένε πως ότι κοροϊδεύεις το λούζεσαι, μάλλον ισχύει!

Θυμάμαι πάντα να βλέπω οικογένειες στη θάλασσα 
και να θεωρώ τις ελληνίδες μαμάδες λίγο υπερβολικές!!
Κουβαλούσαν και κουβαλούσαν, και σκεφτόμουν
 "Για πόσες μέρες ήρθαν στην παραλία και φέρανε ΤΟΣΑ πράγματα";;;

Σήμερα, λοιπόν, ήταν η πρώτη δική μου αντίστοιχη εμπειρία.

Μέχρι πέρσι "πάω για μπάνιο" σήμαινε, βάζω μαγιό, παίρνω αντηλιακό, 
γυαλιά, πετσέτα και βουυρρρ.... 

Η προετοιμασία ήταν υπόθεση δέκα λεπτών, 
με το πιο δύσκολο κομμάτι αυτό του ποιο μαγιό να διαλέξεις!

Η μετά-Νικολέτας εποχή, όμως, σαν να διαφέρει λιγάκι...

Χρειάστηκα περίπου τρία τέταρτα για να ετοιμαστώ, να φτιάξω την τσάντα 
(μαγιό, πετσέτα, αντηλιακά, στικ αμμωνίας, καπέλα, παμπερς για να την αλλάξω, 
πιπίλες, μπιμπερό με νερό, παιχνιδάκια κτλ κτλ κτλ...)
Μετά να την αλείψω αντηλιακό, να βάλω κι εγώ μαγιό, να φτιάξω τα δικά μου πράγματα, να βάλω τη Νικολέτα στο καρότσι και τις τσάντες στον ώμο και να ξεκινήσω.
Μέχρι να φτάσω εννοείται είχα γίνει μούσκεμα και ήμουν ήδη πτώμα... χαχαχα!!

Εκεί άρχισε η αντίστροφη κατάσταση... 
Να βγάζω από την τσάντα ένα-ένα όσα χρειαζόμουν, να αλλάζω μαγιό για να της βάλω στεγνό, να την αλείφω και να την ξανα-αλείφω αντηλιακό, να αλλάζουμε πάμπερς, 
να την ενοχλεί ο ήλιος αλλά να μη θέλει και το καπέλο,
 να ρίχνει τα παιχνίδια στην άμμο κι εγώ να τα ξεπλένω στη θάλασσα... ουφ!

Και όλα αυτά για να πάω σε μια παραλία οργανωμένη, πέντε λεπτά απόσταση από το σπίτι!!
Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα έπρεπε ακόμα να πάρω μαζί μου αν πήγαινα σε μη οργανωμένη παραλία (ομπρέλες, καρεκλάκια, νερά, ψάθες κτλ κτλ), 
ή τι θα έπρεπε να κάνω αν είχα ακόμα ένα-δύο παιδάκια και μάλιστα σε διαφορετικές ηλικίες...


Μόνο το τάπερ με τα κεφτεδάκια μου έλειπε τελικά.... 

...αλλά είπαμε: ποτέ μη λες ποτέ!! χεχεχε :):))

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Λουλούδια από χαρτομάντιλο!!!


 Σε λίγο καιρό θα έχετε καταλάβει πόσο μου αρέσουν οι κατασκευές! :)

Ειδικά εκείνες που μπορούμε να φτιάξουμε με απλά και καθημερινά αντικείμενα, 
χωρίς να χρειάζεται να αγοράσουμε εξειδικευμένα υλικά.

Έτσι θα μπορούμε να το φτιάξουμε εύκολα και οποιαδήποτε στιγμή στο σπίτι μας.

Σήμερα θα σας δείξω μια πολύ απλή κατασκευή:

Διακοσμητικά λουλούδια από χαρτομάντιλα!
(Στο site που το ανακάλυψα τα προτείνει ως διακόσμηση σε cupcakes, 
αλλά θεωρώ ότι μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε και για πολλές άλλες διακοσμήσεις).

Υλικά που θα χρειαστούμε:
Χαρτομάντιλα
Χρυσό ύφασμα ή κορδέλα
Στικ από γλειφιτζούρια (ή κάτι αντίστοιχο)
Ζεστή κόλλα
Ψαλίδι
Διακορευτής


Κόβουμε τα χαρτομάντιλα σε κυκλάκια.
Μην ανησυχείτε αν δεν τα κόψετε τέλεια,
(ακόμα καλύτερα για την ακρίβεια, το σχήμα του λουλουδιού θα φαίνεται πιο αληθινό!)
Θα χρειαστούμε περίπου 6 κομμάτια για κάθε λουλούδι.
Τα τοποθετούμε το ένα πάνω στο άλλο,
& κάνουμε μια τρύπα στο κέντρο τους.


Κόβουμε μία λωρίδα από το χρυσό ύφασμα (ή την κορδέλα).
Στρίβουμε το ύφασμα σε κύκλο και κολλάμε την άκρη του στην κάτω μεριά.
Μετά με το ψαλίδι μας κόβουμε κάθετα μικρές λωρίδες
(προσέχοντας μην το κόψουμε ως την άκρη).


 Στη συνέχεια αλείφουμε λίγη κόλλα στην άκρη του στικ μας και περνάμε τα 6 φύλλα 
από χαρτομάντιλο.
Μετά προσθέτουμε κι άλλη κόλλα στη μέση του λουλουδιού και βάζουμε το κομμάτι από
το ύφασμα (ή την κορδέλα) που είχαμε φτιάξει.
Γρήγορα κλείνουμε το πρώτο χαρτομάντιλο γύρω από το ύφασμα (σουρώνοντάς το κάπως), 
έτσι ώστε να το ακουμπάει περιμετρικά.

Τέλος, ανεβάζετε και τυλίγετε γύρω του και τα υπόλοιπα φύλλα από τα χαρτομάντιλα, 
ώστε να πάρει τη μορφή του λουλουδιού.  

Είναι σχετικά απλό!


 Επίσης, μπορούμε να βρούμε & να το φτιάξουμε με πολύχρωμα χαρτομάντιλα,
αν θέλουμε να δώσουμε πιο έντονο ύφος!!

Ελπίζω να σας άρεσε!!! 
Φιλάκια!

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Smurfs (ή αλλιώς Στρουμφάκια!)



Δεν ξέρω αν σας άρεζαν τα στρουμφάκια όταν ήσασταν μικροί.
Εγώ τρελαινόμουν (κι ακόμα δηλαδή!!).

Αν το καλοσκεφτείς βέβαια λίγο, το όλο concept ήταν κάπως περίεργο…
Μια γυναίκα, τόσοι άντρες στο στρουμφοχωριό!
(Κι αλήθεια εκείνο το στρουμφο-μωρό ποιανού ήταν τελικά;;;)

Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει τη θεωρία συνομωσίας που κυκλοφορεί εδώ και χρόνια 
για αυτήν την τόσο πετυχημένη και διαχρονική παιδική σειρά.
Αν δεν την ξέρετε, λοιπόν, πάρτε μια ιδέα:



«Τα στρουμφάκια είναι η διάσημη και αγαπημένη σε όλους σειρά κινουμένων σχεδίων 
με τα αθώα μπλε πλασματάκια. 
 Δημιουργήθηκε από τον Βέλγο καρτουνίστα Πεϊό και πρωτοεμφανίστηκε το 1958 στο περιοδικό Σπιρού.
 Η τηλεοπτική σειρά "στρουμφάκια"(" smurfs") κυκλοφόρησε το 1980.

Κατά καιρούς έχουν αμαυρώσει αυτή τη σειρά θεωρίες οι οποίες συσχετίζουν την παιδική αθωότητα, που αυτή προβάλλει, με μεθόδους προώθησης της κομμουνιστικής ιδέας από την Πρώην Σοβιετική Ένωση.
Μάλιστα οι υποστηρικτές τέτοιων θεωριών έχουν παραφράσει τον τίτλο της σειράς smurfs ως εξής:
          -S.M.U.R.F. = Socialist Men Under a Red Father
         - S.M.U.R.F.S =Soviet Men Under Red Father Stalin 
  
Η βασική ιδέα που αποτελεί βάση αυτής της σκέψης είναι η απουσία του χρήματος από την κοινότητα των μπλε πλασμάτων. Ο κάθε πολίτης αυτής της ουτοπικής κοινωνίας αποτελεί παραγωγική μονάδα χωρίς να προσμένει οικονομικό αντίκρισμα. 
Η εργασία αποσκοπεί στην πρόοδο της κοινωνίας και όχι στην ατομική ευημερία, άρα προωθεί το συλλογικό συμφέρον.

Την οργάνωση της κοινωνίας αυτής αναλαμβάνει ένα μόνο άτομο, ο "μπαρμπα-στρουμφ" ο οποίος συγκεντρώνει την εξουσία του χωριού και διατηρεί την ισότητα των μελών του.
Πέρα από αυτό, το ένδυμά του είναι πάντα κόκκινο, χρώμα αντιπροσωπευτικό του κινήματος του κομμουνισμού.
Κατά συνέπεια ο "κόκκινος πατέρας" μπορεί να παραλληλιστεί με τον Μαρξ λόγω της σοφίας του και της χαρακτηριστικής γενειάδας που φέρει καθώς και με τον Στάλιν, εξαιτίας της απολυταρχικής συγκέντρωσης των εξουσιών του χωριού στο πρόσωπο του.

Αναφορικά με τους υπόλοιπους χαρακτήρες, οι μισοί είναι αντιπροσωπευτικοί μιας παραγωγικής ιδιότητας, δείχνοντας έτσι ότι η εργασία είναι ισάξια μοιρασμένη σε αυτό το ουτοπικό χωριό. 
 Αυτοί οι χαρακτήρες αποτελούν τα πρότυπα της σειράς.
 Οι υπόλοιποι χαρακτήρες, οι οποίοι είναι αυτοί που συνήθως βάζουν το χωριό σε μπελάδες καθρεφτίζουν τις αμαρτίες-γέννημα των σύγχρονων καπιταλιστικών κοινωνιών.
 Η Στρουμφίτα είναι το μόνο ενήλικο θηλυκό του χωριού. 
Αυτό που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό για αυτή είναι ότι δημιουργός της είναι ο Δρακουμέλ, που είχε σκοπό μέσω αυτής να οδηγηθεί στο στρουμφοχωριό. 
Τελικά ο μπαρμπα-στρουμφ έλυσε τα μάγια του Δρακουμέλ και μετέτρεψε την Στρουμφίτα από μελαχρινή σε ξανθιά, αλλάζοντας παράλληλα συμβολικά τις προθέσεις της.

  Δρακουμέλ είναι ο "κακός" της υπόθεσης. Με βάση ένα επεισόδιο που θέλησε να μετατρέψει έξη στρουμφάκια σε νομίσματα μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ο χαρακτήρας αυτός συμβολίζει τον καπιταλισμό, που σκοπός του είναι το υπερκέρδος». *



Δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσε να ισχύει η εν λόγω θεωρία, 
αλλά προσωπικά προτιμώ να διατηρήσω στη μνήμη μου τη γλυκιά αίσθηση 
που μου άφηνε η σειρά παρακολουθώντας την.

Η παιδική αθωότητα, άλλωστε, δεν «ασχολείται» με θεωρίες, 
απλά απολαμβάνει το θέαμα …


*Πηγή: www.pyles.tv

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

-You speak England? -Yes, it is.



Δεν ξέρω σε ποια χώρα του πλανήτη βρίσκεστε.

Αλλά ελπίζω να βρίσκεστε κάπου που μιλάνε μια γλώσσα.. λίγο πιο εύκολη από τα Ολλανδικά!

Για όσους δεν ξέρετε, τα Ολλανδικά είναι μια γλώσσα αρκετά περίεργη.

 Έχει πανεύκολη γραμματική, τρελό συντακτικό και μια απίστευτα δύσκολη προφορά. 

Το πιο δύσκολο (στην αρχή σχεδόν ακατόρθωτο θα έλεγα) είναι να καταλάβεις τι σου λένε 
όταν σου απευθύνουν το λόγο (...όση φαντασία κι αν διαθέτεις!).

Σήμερα, λοιπόν, βγήκα για ψώνια.

Συνήθως προσπαθώ να κάνω όλες τις ‘συνδιαλλαγές’ μου στα Ολλανδικά για εξάσκηση!

Πάντα (πάντα όμως!) θα γίνει κάτι για να μου ρίξει την ψυχολογία.

Αφού είπαμε τα κλασικά με την κοπέλα στο ταμείο,
(πόσο κοστίζει, πως θα πληρώσω, αν είναι για δώρο κτλ.)
 μου είπε κάτι που στα δικά μου αυτιά ακούστηκε απλά σαν «χχχχχχχχ».

Ξαναρώτησα ευγενικά τι είπε, και μου απάντησε και πάλι «χχχχχχχχ».

Μάλιστα…

Αφού λοιπόν γύρισα την συζήτηση στα αγγλικά, 
κατάλαβα ότι με ρωτούσε αν θέλω μεγαλύτερη σακούλα. 

Όχι, απάντησα, δε θέλω μεγαλύτερη σακούλα. 
Να καταλαβαίνω –κάποια στιγμή- τι λέτε θέλω.. ΑΝ γίνεται!! (αυτό το είπα από μέσα μου!)

Ανεπίδεκτη μαθήσεως;! ;!
Ίσως!
Αλλά που θα μου πάει… είναι να μη μου μπει κάτι εμένα!!!



Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Mothers Together Abroad!



Σήμερα το πρωί έλαβα το πρώτο προσωπικό μου μήνυμα, από μια (άλλη) «μαμά στα ξένα».
Δεν σας κρύβω ότι χάρηκα πολύ!!!

Το μήνυμα της Κατερίνας με έκανε να σκεφτώ πόσες διαφορετικές «κατηγορίες» υπάρχουν
από μαμάδες που ζούνε στο εξωτερικό!

Εκείνες που γεννήθηκαν εκεί, εκείνες που έφυγαν για να σπουδάσουν και κάτι τις κράτησε εκεί, εκείνες που άλλαξαν χώρα για έναν σύντροφο (καλή ώρα!), 
εκείνες που μετοίκησαν για χάρη της δουλειάς.

Από όλες αυτές τις κατηγορίες υπάρχουν άπειρες υποκατηγορίες όπως:
Εκείνες που είναι παντρεμένες με έλληνα, κι εκείνες που είναι παντρεμένες με ξένο.
Εκείνες που έχουν κοντά τους δικούς τους ανθρώπους, κι εκείνες που συχνά νιώθουν μόνες
 (εγώ ανήκω στη δεύτερη...).
Εκείνες που δουλεύουν, κι εκείνες που είναι στο σπίτι με τα παιδιά.
Εκείνες που νιώθουν ήδη άνετα στη χώρα που βρίσκονται, 
κι εκείνες που είναι φρέσκες (όπως εγώ) κι έχουν να «κατακτήσουν» ακόμα πολλά.

Η κάθε μία και μια διαφορετική ιστορία.
Όλες μας όμως είμαστε ΜΑΜΑΔΕΣ, 
κι αυτό… είναι ο πιο δυνατός συνδετικός κρίκος. 



Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου είτε μέσω του facebook
είτε μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσης miamamastaxena@gmail.com
Στείλτε μου ότι-μα-ότι θέλετε, την ιστορία σας, αγαπημένα θέματα ή απλά ένα ‘γεια’.



Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Δροσερή σαλάτα με πορτοκάλι & παντζάρι!



Τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης μου τους πέρασα στην Ελλάδα, 
μια και είχαμε αποφασίσει να γεννήσω εκεί.

Ο άντρας μου πίσω στην Ολλανδία, λόγω δουλειάς.
Αρκετές κοινές στιγμές χαμένες & πολλά απογεύματα άδεια.

Η αδερφή μου με παρότρυνε να παρακολουθήσουμε μαζί μερικά μαθήματα
 σε ένα εργαστήρι μαγειρικής.

Όπως καταλαβαίνετε μια έγκυος δεν θέλει και πολύ για να δεχτεί μια τέτοια πρόταση. 

Έγκυος & φαγητό! Μα τι υπέροχος συνδυασμός!

Καθισμένοι, λοιπόν, γύρω από ένα τεράστιο τραπέζι, ο καθένας στο ψηλό σκαμπό του, 
μοιραζόμασταν τις απαραίτητες «αρμοδιότητες».
«Εσύ κόψε το κρεμμύδι, κι εσύ στύψε το λάιμ, 30 ml, όχι περισσότερο»!!!
Με απαλή γαλλική μουσική στο background και αρκετό κέφι,   
ψιλοκόβαμε, μαρινάραμε, ανακατεύαμε...
Υπέροχες μυρωδιές, ευχάριστη ατμόσφαιρα και στο τέλος
ένας ουρανίσκος κατενθουσιασμένος!!!

Σας προτείνω μια καινούργια συνταγή που βρήκα στο site της Σμαράγδας, 
το οποίο επισκέπτομαι συχνά για νέες ιδέες.



Υλικά για 4 άτομα

3-4 παντζάρια, 3 πορτοκάλια, 1 ματσάκι ρόκα, 1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη, δυόσμο όσο θέλετε ψιλοκομμένο, αλάτι, 2 κουταλιές χυμό lime, 3 κουταλιές γιαούρτι, το χυμό από 1 πορτοκάλι, 1 κουταλιά ελαιόλαδο, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

Εκτέλεση

Βράζετε τα παντζάρια μέχρι να μαλακώσουν.
Τα σουρώνετε και τα αφήνετε στην άκρη.
Μόλις κρυώσουν τα κόβετε σε φέτες.
Καθαρίζετε τα πορτοκάλια από τη φλούδα και τα κόβετε σε φέτες.
Φτιάχνετε τη vinaigrette: σε ένα μπολ ανακατεύετε το γιαούρτι, το χυμό πορτοκαλιού, το lime,το λάδι, το αλάτι, το πιπέρι, το σκόρδο και το δυόσμο. Ανακατεύετε καλά.
Στρώνετε το παντζάρι, το πορτοκάλι και περιχύνετε με τη μισή vinaigrette.
Περιχύνετε με την υπόλοιπη σάλτσα τη ρόκα.
Σερβίρετε.

 *Πηγή: www.marmita.gr

«Μαρμίτα» (ουσιαστικό, γένους θηλυκού) : Είδος μετάλλινου μαγειρικού σκεύους.




Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

"Χούφτωσ'την, χούφτωσ'την"

 
Καμιά φορά σκέφτομαι πόσο διαφορετικές εικόνες & ακούσματα θα έχει η Νικολέτα από εμένα.

Οι δικές μου παιδικές εμπειρίες είναι αποκλειστικά «ελληνικές», ενώ εκείνη θα έχει περισσότερες «ολλανδικές».

Δε λέω, μου αρέσει η χώρα που μένω, αλλά θέλω το παιδάκι μου, όχι μόνο να νιώθει ελληνίδα, αλλά και να έχει τις ανάλογες «μνήμες».

Θέλω να μάθει ελληνικά τραγουδάκια (για την ώρα μόνο το «πλάθω κουλουράκια» της αρέσει, σε όλα τα υπόλοιπα με κοιτάει περίεργα!).

Θέλω, επίσης, να μάθει τα ελληνικά παιδικά παιχνίδια, όπως το «Περνά-περνά η μέλισσα», τα «Μήλα», το «Κόκκινο φως» κτλ).

(Όχι, μη φοβάστε δε θα τη γράψω στο τμήμα ελληνικών χορών στην κοινότητα.. με τίποτα!!!)

Ένα ακόμα κομμάτι της «ελληνικής κουλτούρας» είναι και ο κινηματογράφος, και δη ο παλιός.

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι η κόρη μου δεν θα δει το «Η Αλίκη στο ναυτικό»
ή το «Τζένη-Τζένη» με την Καρέζη.

Ότι δεν θα ξέρει ποια είναι η Βλαχοπούλου ή ο Σταύρος Ξαρχάκος, που λατρεύω!

Ότι δεν θα γελάσει με τις ατάκες όπως «Γυρίσατεεεεε;;;» από το «Δεσποινίς διευθυντής»,
ή το θρυλικό «Χούφτωσ’ την, χούφτωσ’ την» του Παπαγιανόπουλου προς τον Κωνσταντάρα.

Ποια ατάκα να πρωτοθυμηθώ;!

Πραγματικά όταν παρακολουθώ τις περισσότερες από τις παλιές ελληνικές ταινίες, γελάω πολύ!
 (και ο άντρας μου πλήττει θανάσιμα..).

Για αυτό θα προσπαθήσω η Νικολέτα να δει τις πιο ωραίες από αυτές και να τις αγαπήσει όσο κι εγώ!

Παρακάτω ανέβασα 2 βιντεάκια. Από αυτά που σου φτιάχνουν πάντα τη διάθεση!!!



Αξέχαστος & υπέροχος παλιός ελληνικός κινηματογράφος!!!

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

It's Party Time!!!


Μπορεί τα γενέθλια της Νικολέτας να αργούν ακόμα (2 μήνες και κάτι έμειναν!!),
αλλά εμένα μου αρέσει πολύ να σερφάρω ψάχνοντας ιδέες για πάρτι 
(στολισμούς, φαγητά, παιχνίδια κτλ).

   Για την ακρίβεια, τόσα διαφορετικά πράγματα που έχω συγκεντρώσει, και τα μισά να φτιάξω στα πρώτα της γενέθλια θα αγγίξουμε τα όρια χολιγουντιανής υπερπαραγωγής!!!

   Με αυτό που βρήκα τυχαία όμως σήμερα… ΞΕΤΡΕΛΑΘΗΚΑ!!! 

Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό στεφάνι φτιαγμένο από μπαλόνια για να στολίσει την πόρτα του σπιτιού μας την μέρα των γενεθλίων μας!!!

Birthday Balloon Wreath

 
   Για να το φτιάξουμε, λοιπόν, θα χρειαστούμε:

  • Πολλά (πάρα πολλά όμως!) χρωματιστά μπαλόνια (ποσότητα ανάλογη με το μέγεθος του στεφανιού μας).
  • 2 πακετάκια καρφίτσες σε σχήμα Π (μπορούμε να τα βρούμε σε καταστήματα με είδη για χόμπι & χειροτεχνίες).
  • 1 αχυρένιο στεφάνι (μην αφαιρέσετε το πλαστικό κάλυμμα, ή αν δεν έχει καλύψτε το με πλαστική μεμβράνη) 
 
   Παίρνουμε μία καρφίτσα, την τοποθετούμε στην μέση περίπου του μπαλονιού και το καρφιτσώνουμε προσεχτικά πάνω στο στεφάνι.


   
   Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία μέχρι να γεμίσουμε το στεφάνι.



 
Πόσο υπέροχο και εντυπωσιακό!!!! 

Και είναι κάτι που μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για πολλά-πολλά χρόνια!!!

Λοιπόν... Let’s Party!!!


*Πηγή:  (http://www.howdoesshe.com)



Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Τι θα γινόταν "αν"...;



     Χθες το βράδυ έκατσα να δω για πολλοστή φορά μια από τις αγαπημένες μου ταινίες.
(Αν και αυτή τη φορά επέλεξα ολλανδικούς υπότιτλους για εξάσκηση!)
     Ο τίτλος της ταινίας : Sliding Doors (με πρωταγωνίστρια την Gwyneth Paltrow)
    
    Δεν ξέρω αν έχετε δει την συγκεκριμένη ταινία, αλλά εγώ όταν την είδα για πρώτη φορά είχα φτάσει στα όρια του παροξυσμού!
     Περπατούσα και σκεφτόμουν...
 «Τώρα; Αν προλάβω και περάσω το φανάρι μπορεί να συμβεί κάτι εντελώς διαφορετικό από το αν το χάσω..», 
«Αν πάρω το λεωφορείο μπορεί να έρθουν έτσι τα πράγματα ώστε να γνωρίσω τον άντρα της ζωής μου. Η μήπως να πάω με τα πόδια;» κ.ο.κ.
     Μετά από ένα διάστημα βέβαια αποφάσισα ότι θα πρέπει να σταματήσω τέτοιου είδους σκέψεις γιατί απλά –με μαθηματική ακρίβεια- θα τρελαινόμουν.
     
 Όποτε όμως βλέπω αυτήν την ταινία δεν μπορώ να μην σκεφτώ πόσες διαφορετικές ζωές θα είχα ζήσει «αν»…
    
     Και δεν αναφέρομαι στις μεγάλες αποφάσεις που παίρνουμε 3-4 φορές στη ζωή μας, αλλά στην κάθε καθημερινή λεπτομέρεια.
      
    Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν δεν είχα κάνει ΑΚΡΙΒΩΣ όσα έκανα στη ζωή μου, αυτή τη στιγμή δε θα είχα γνωρίσει τον άντρα μου, δε θα ζούσα στην Ολλανδία και δεν θα είχα τη Νικολέτα στην αγκαλιά μου.
     Για αυτό και μόνο χαίρομαι τόσο-μα-τόσο πολύ, για κάθε καλή και κάθε κακή στιγμή που με οδήγησαν εδώ!

ΥΓ= Η αλήθεια είναι ότι θα ήταν πολύ-πολύ ενδιαφέρον να μπορούσαμε, έτσι απλά σαν ταινία, να βλέπαμε κάποιες από τις εναλλακτικές…