Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

Η μαμά στα ξένα διακοπεύει...

Να μαι κι εγώ, κάπου στη Χαλκιδική, χαμένη ανάμεσα σε αντηλιακά, δεύτερα μαγιό, ξαδέρφια, κουβαδάκια και τηγανητά κολοκυθάκια με τζατζίκι...
Έχουμε 4 μέρες εδώ και σήμερα μπορώ να πω ότι κάπως ήρθαμε στα ίσια μας με τη Νικόλ!
Αλλαγή περιβάλλοντος, θερμοκρασίας, πολύς κόσμος, συσσωρευμένη κούραση και βαλίτσες-βαλιτσάκια που έπρεπε να τακτοποιηθούν!
Ήρθε η ώρα να γεμίσω μπαταρίες, να ξεκουραστώ, να δω τους δικούς μου, να βρέξω τα πόδια μου στη γαλάζια θάλασσα και να με πάρει ο ύπνος ακούγοντας τα τζιτζίκια και μυρίζοντας ολόκληρη αντικουνουπικό... τι ωραία!!! όσο τα ζεις ασταμάτητα όλα αυτά δεν τα εκτιμάς... όταν τα στερήσε όμως η χαρά είναι διπλή κάθε φορά :)

Δεν θα είμαι και πολύ συνεπής τον επόμενο μήνα. Για την ακρίβεια δε θα είμαι καθόλου.
Παρόλο που και ίντερνετ υπάρχει και λαπτοπ διαθέσιμο.
Αλλά εγώ είμαι αλλού...

Δεν θέλω φέτος να χάσω ούτε μισό λεπτό από τις στιγμές με τους δικούς μου...
Από τη θάλασσα, τον ήλιο, τις κουβεντούλες στο δρόμο μόλις συναντήσεις κάποιον γνωστό...
Δεν θέλω να χάσω ούτε μια στιγμή που η Νικόλ κάνει κάτι καινούργιο και όλοι τη χαίρονται, γελάνε και την αγκαλιάζουν... Μου λείπουν πολύ όλα αυτά... Για αυτό να με συγχωρείτε λοιπόν...

Σας φιλώ όλες & ραντεβού τον Σεπτέμβριο :)
Εύχομαι να περάστε όλες ΥΠΕΡΟΧΑ!!!

ΥΓ1= Μα τι απίστευτο ήλιο έχουμε!!! (Ξέρω-ξέρω.. κλισέ... αλλά τρελή αλήθεια!)
ΥΓ2= Δεν υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα από εκείνη την πρώτη αγκαλιά στο αεροδρόμιο...

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

Μια πάπια, μα ποια πάπια;!

Όσο περνάει ο καιρός πιστεύω ότι ενσωματώνομαι όλο και περισσότερο στη χώρα.
Μέχρι τη στιγμή που ακούω κάτι και συνειδητοποιώ ότι όσα χρόνια κι αν ζήσω εδώ, ποτέ δεν θα γίνω εντελώς Ολλανδέζα! (Όχι ότι το θέλω κιόλας...)
Είναι, βρε παιδί μου, που κάποια πράγματα δεν υπάρχουν στο σύστημά μου.

Πήγα, λοιπόν, τις προάλλες να δω ένα σπίτι για να αγοράσουμε.
(αφού όπως σας ενημέρωσα το δικό μας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ πουλήθηκε!)

Κι αφού η μεσίτρια με ξενάγησε στο σπίτι, στην συνέχεια κατεβήκαμε σε ένα υπαίθριο κοινόχρηστο χώρο, τον οποίο έχουν διαμορφώσει σαν κήπο. Στη μέση ακριβώς υπάρχει μια λιμνούλα.
Κι ενώ εγώ το μόνο που έβλεπα μπροστά μου ήταν απλά μια όμορφη λίμνη, τότε η μεσίτρια γυρίζει και μου λέει: "Μην ανησυχείτε για τη λίμνη... Όταν μαζεύονται αρκετές πάπιες έρχονται από το δήμο τις παίρνουν και τις ξαναβάζουν στα κανάλια." (...)

Το ομολογώ πως καμία (ΜΑ ΚΑΜΙΑ!!) τέτοια σκέψη δεν μου πέρασε από το μυαλό...
χαχαχα... μου ήρθε να γελάσω εκείνη τη στιγμή, γιατί ήταν κάτι τόσο διαφορετικό από τις ελληνικές μου "εικόνες". Προφανώς μια Ολλανδέζα ίσως να το σκεφτόταν! Εγώ πάλι το μόνο που είχα στο μυαλό μου να δω ήταν αν έχει εντοιχισμένη ντουλάπα... Για τις πάπιες δεν είχα ιδέα... Να που τελικά όσο ζω μαθαίνω!!!