Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Second Time Moms Know!

Μη μου πείτε, όσες έχετε παραπάνω από ένα παιδάκι, 
ότι στο μεγάλωμα του δεύτερου παιδιού σας δεν ήσασταν πιο χαλαρές!

Αυτό είναι άλλωστε και το επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι αδερφές μου & οι φίλες μου
 για να με πείσουν να κάνω κι άλλο παιδάκι. 

"Στο δεύτερο είναι αλλιώς, γιατί εσύ είσαι αλλιώς"

Κάποιος έξυπνος διαφημιστής σκέφτηκε να μεταφέρει την παραπάνω φράση στα σποτ
 που δημιούργησε για τις ''Luvs Diapers''.

Αξίζει να δείτε τα παρακάτω βιντεάκια & σίγουρα θα χαμογελάσετε 
αναγνωρίζοντας τον εαυτό σας σε κάποια από αυτά :)








Χμμ, εντάξει-εντάξει με πείσατε! Θα το δοκιμάσω... (κάποια στιγμή!)
Σας φιλώ σταυρωτά!!
 photo sig1.png

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Νάπολη, Άμστερνταμ ή Βερολίνο


''Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο...''
ΣΤΟΟΟΠ!
Αγαπητές "Τρύπες", καλά τα πήγατε, αλλά για ξαναπροσπαθήστε μια φορά ακόμα...
 "Νάπολη, Άμστερνταμ ή Βερολίνο..."
Τώρα μάλιστα, το 'χουμε...3 στα 3!

 Ήταν κάποτε μια οικογένεια πολύ αγαπημένη.
Με τρία μικρά κοριτσάκια. Που μεγάλωσαν. Και μια μέρα, μία-μία, άρχισαν να παίρνουν τα αεροπλάνα και να φεύγουν μακριά...
Και έτσι η αγαπημένη οικογένεια χωρίστηκε...
Η μεγαλύτερη αγάπησε έναν Ιταλό και έφυγε στη Νάπολη πριν 11 χρόνια.
Η μικρότερη (c'est moi) αγάπησε Έλληνα μεν, Ολλανδο-κάτοικο δε, και έφυγε πριν 4 χρόνια κι εκείνη.
Και πριν λίγες μέρες η μεσαία, μαζί με όλη της την οικογένεια, μπήκε σε ένα αεροπλάνο που τους πήγε στο Βερολίνο. Για πάντα.
Και πίσω μείνανε δύο γονείς να περιμένουν πλέον τις γιορτές και τις διακοπές για να δουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Και κάπως έτσι τελειώνει η μικρή μας ιστορία...

Συναισθήματα πολλά.
Τρελές τύψεις για τους γονείς μας, στεναχώρια γιατί πλέον για να βρεθούμε όλοι μαζί χρειαζόμαστε στρατηγικό σχεδιασμό, αγωνία για την αδερφούλα μου, αλλά και χαρά... για την καινούργια ζωή που ανοίγεται μπροστά της. Για όλα τα όμορφα που θα ζήσει σε μια χώρα που σου δίνει ευκαιρίες και δεν είναι σαν τη δική μας (την κακιά).

Αγαπημένη μου αδερφή, σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, αυτό το νέο κεφάλαιο της ζωής σου να σου φέρει μόνο καλά. Σε σένα, τον άντρα σου και τα παιδιά σας.
Να ξέρεις πως θα βρεις μπροστά σου πολλές δυσκολίες, πως θα κλάψεις μερικά βράδια στο μαξιλάρι σου, πως θα θες συχνά να τα παρατήσεις όλα και να γυρίσεις πίσω. Να θυμάσαι όμως ότι η ζωή είναι για τους τολμηρούς. Κι εμείς δε μασάμε. ¨Να μη φοβάστε τίποτα¨ δε μας έλεγε πάντα ο μπαμπάς;
Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις μια χαρά.. και μην ξεχνάς ότι είμαστε όλοι απλά ένα τηλέφωνο ή μια πτήση μακριά.
Καλή αρχή & καλή τύχη. Σε αγαπάω πολύ.

 photo sig1.png

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ!

Θυμάμαι ακόμα τις πρώτες μέρες μου στο Άμστερνταμ.
Ήμουν πια εκεί και έπρεπε να ανακαλύψω τα πάντα από την αρχή!
Ωραία εμπειρία, αλλά και δύσκολη συγχρόνως...
Βγαίνεις από το καβούκι σου, από την ασφάλεια του μέχρι σήμερα γνώριμου και απλά... κολυμπάς!
Ακόμα και για τα πιο απλά καμιά φορά.

Όσο χαζό κι αν σας ακουστεί, τις πρώτες φορές που πήγαινα στο σούπερ μάρκετ στην Ολλανδία γυρνούσα τρομερά απογοητευμένη
Έφτανα με τη λίστα μου και δεν έβρισκα ούτε τα μισά από όσα ήθελα.
Και να σου πάνω κάτω στους διαδρόμους, τα πάντα δε γραμμένα στα ολλανδικά & στα γαλλικά πάνω στα προϊόντα, και φυσικά όλες οι συσκευασίες άγνωστες...

Θυμάμαι μια μέρα που ήθελα να αγοράσω ανταλλακτικό για τη σφουγγαρίστρα μας και αφού είχα ψάξει εξονυχιστικά όλο το σούπερ μάρκετ, πήρα έξαλλη τον Δαμιανό τηλέφωνο στη δουλειά εν ώρα meeting, φωνάζοντας "μα που σκατά τις έχουν τις σφουγγαρίστρες";;
(Κι έτσι για να ξέρετε -μήπως και βρεθείτε τυχαία μια μέρα στην Ολλανδία και ψάχνεται σφουγγαρίστρα- ΔΕΝ τις πουλάνε στα σούπερ μάρκετ!)

Προχθές λοιπόν, βρέθηκα σε grand σούπερ μάρκετ εδώ στη Χαλκιδική.
Και να η δικιά σου μια από τα ίδια...
Πάνω κάτω στο σούπερ μάρκετ για να βρω αυτά που θέλω...
Λες και έγινε delete όσων ψώνιζα μέχρι πριν 4 χρόνια.
Και να διαβάζω τις συσκευασίες, και να ψάχνω, και να εκνευρίζομαι που δεν έχει κάποια πράγματα έτσι όπως τα έχω πλέον συνηθίσει.

Όταν συνειδητοποίησα την κατάσταση χαμογέλασα. Δεν με πείραξε που στην ίδια μου τη χώρα ένιωθα περίεργα. Ίσως και να μου άρεσε λιγάκι. Γιατί αυτό σημαίνει ότι έχω συνηθίσει πια εκεί που ζω. Έστω και σε τέτοια χαζά θέματα, όπως το σούπερ μάρκετ...

 photo sig1.png