Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Μα καλά, ακόμα;;


Είναι εκεί γύρω στα 30 που αρχίζει το πρήξιμο.
Που η κάθε γνωστή (και άγνωστη) σε ρωτάει με τρόπο (ή χωρίς) για το πότε θα τακτοποιηθείς επιτέλους κι εσύ.
"Μια χαρά κορίτσι είσαι, όμορφη, με τη δουλειά σου, τι σου λείπει''; ρωτάνε και σε κοιτάνε κάπως.
"Βασικά μου λείπει ένας νορμάλ άντρας", θέλεις να απαντήσεις, αλλά επειδή έχεις και τρόπους το προσπερνάς.
Και αν,  αγαπητές ανύπαντρες φίλες, νομίζετε ότι εκεί σταματάει το πρήξιμο, απατάστε οικτρά.
Βρίσκεις λοιπόν τον νορμάλ άντρα, τον παντρεύεσαι και πριν προλάβεις να πάρεις μια ανάσα από τα νυφικά και τις μπομπονιέρες, με την πρώτη ευκαιρία έρχεται φορτσάτη η επόμενη ερώτηση.
"Βάλατε μπρος για παιδάκι"; "Να μη το καθυστερήσεις, τώρα που είσαι νέα να το κάνεις".
Τρως σιφιλιασμένη μερικά κουφέτα που μείνανε από τις μπομπονιέρες και κάνεις μόκο, γιατί είπαμε έχεις και τρόπους.
Και αφού έρχεται και το πρώτο παιδί, λες θα χαλαρώσει το πράγμα, δε μπορεί!
Και κάπου εκεί αρχίζει το δεύτερο πάρτυ ερωτήσεων. "Ακόμα πιπίλα φοράει; Το πάμπερς το βγάλατε; Μα πως και δεν περπάτησε ακόμα";
Κι σιγά-σιγά ξεπετάγεται το μπεμπέ σου και πιστεύεις ότι τέλειωσε το μαρτύριο των δέκα ερωτήσεων.
Αλλά όχι ντίαρ, δεν στα είπανε καλά... δεν έχεις ολοκληρώσει όλο το στερεοτυπικό τους παζλ, οπότε περίμενε οσονούπω την επόμενη ερώτηση.
"Μα καλά, με ένα παιδί θα μείνετε";
Τι να πω! Ίσως (λέω ίσως) αφού αποκτήσεις και το δεύτερο τέκνο και ξεπεταχτεί κι αυτό με τη σειρά του, να σε αφήνουν τελικά στην ησυχία σου! Θα δείξει...

ΥΓ1= Το παραπάνω κείμενο είναι αφιερωμένο στην κυρία Σ., που όλο το καλοκαίρι με γυρόφερνε για να με ρωτήσει αν είμαι έγκυος. Τις τελευταίες μέρες δεν άντεξε κι έτσι ένα βράδυ που φορούσα ένα ριχτό φόρεμα, με ρώτησε με αγωνία "Τι έγινε και φοράμε ριχτά; Μήπως σκαρώσαμε κανένα δεύτερο"; Τότε, λοιπόν, την κοίταξα χαμογελώντας, χάιδεψα νωχελικά την κοιλιά μου κι αφού το σκέφτηκα μερικά δευτερόλεπτα της απάντησα "Μπα όχι, από το φαγητό είναι".

ΥΓ2= Δεν είμαι έγκυος. Είναι όντως από το φαγητό. :)


 photo sig1.png